මිගාරගේ චිත්රකලා ගුරුවරයා වූයේ විදුහල්පතිවරයෙකු වූ තම පියාය. වෘත්තීය චිත්ර ශිල්පියෙකු ලෙස අනාගතයේ ක්රියා කිරීම ඔහුගේ කැමැත්ත විය. ඒ සඳහා දෙමව්පියන්ගේ විරෝධයක් ද නොවීය. පාසලේ දී පැවැත්වූ චිත්ර තරග වල දී ඔහු කීපවරක් ම ජයග්රහණය ලැබූ අතර චිත්ර කලාව පිළිබඳ සැලකිය යුතු තරම් ඉගෙනීමක් ලැබූ පසු ඔහු පාසලෙන් අස් විය.
වසරක් ගිය පසු මිගාර තම ප්රථම චිත්ර ප්රදර්ශනය අගනුවර කලාගාරයක පැවත්වීය. එය ජීවිතයේ එක්තරා සන්ධිස්ථානයක් වියහැකි යැයි ඔහු ද නොසිතුවේය. සම්මානනීය ප්රබුද්ධ කලාකරුවන් පිරිසගේ සහභාගිත්වයෙන් ප්රදර්ශනය විවෘත වූ අතර විශාල ජන සමූහයක් චිත්ර නැරඹීමට පැමිණ සිටියහ. චිත්ර නරඹූ රසිකයින්ගේ අදහස් හා ගුණ දොස් පුවත්පත් වල පළවීම හේතුවෙන් එයට විශාල ප්රචාරයක් ද ලැබී තිබුණි.
පළමු දිනයේ පැමිණ සිටි පිරිස අතර සිටි එක් තරුණියක් තමාගේ එක් චිත්රයක් දෙස විස්මයෙන් යුතුව බලා සිටින අයුරු මිගාර දුටුවේය. දෑත් අල්ලා ගෙන මංමාවතක ඇවිද යන පෙම් යුවලක් එම චිත්රයෙන් නිරූපණය විය. ඇය වඩා උස් නොවූ සිරුරක් ඇති වයස විසි දෙකක් පමණ විය හැකි සිත් ඇද ගන්නා සුළු පෙනුමක් ඇති තරුණියෙකි. වටකුරු මුහුණෙහි යම් ශෝකීයභාවයක් රැඳී තිබිණි. එම බාහිර පෙනුමට වඩා ඇයගේ සිත අභ්යන්තරය මුහුණින් පිළිබිඹු වන්නේ යැයි මිගාරට සිතිණි. තම සිතෙහි ඇඳි ඇයගේ රූපය දළ සටහනක් ලෙස කඩදාසියක ඇඳ ගත්තේය.
සතියක් පුරා පැවති ප්රදර්ශනය නැරඹීමට පැමිණි චිත්ර කලාව හදාරන පාසල් සිසුන් ද, සෞන්දර්යය විශ්ව විද්යාලයේ සිසුන් ද පැමිණ දිය සායම් හා තෙල් සායම් චිත්ර පිළිබඳ යම් විමසීම් කළ අතර ඒ සඳහා මිගාර විසින් ඉතා ලෙන්ගතුව ඔවුන් හට කරුණු පැහැදිලි කර දුන්නේය. ප්රදර්ශන කුටිය තුළ තබා තිබූ සමරු සටහන් පොතේ චිත්ර නැරඹූ රසිකයින් ලියූ සටහන් කියවීමෙන් මිගාර මහත් සතුටක් ලැබීය. එය ඔහුට උත්තේජනයක් විය.
චිත්ර ප්රදර්ශනයේ අවසාන දිනය එළඹිණි. පළමු දින පැමිණ සිටි තරුණිය මෙදින ද පැමිණ සිටියාය. ඇය සුපුරුදු පරිදි දෑත් අල්ලා ගෙන මංමාවතක ඇවිද යන පෙම් යුවලක් දක්වන චිත්රය ළඟ නතර විය. එම චිත්රය වම් පසින් වූ චිත්රය දැක ඇය විස්මයට පත් විය.
"මේ මම ම නේ ද? පළමු දවසේ නොතිබුණු චිත්රයක් නේ..."
"ඔව්, සිතෙහි ඇඳි රුව චිත්රයට නැගුවා," මිගාරගේ පිළිතුරෙන් ඇය ලැජ්ජාශීලීව බිම බලා ගත්තාය.
ඇය නමින් ස්වර්ණා විය. ඇයගේ දෙමව්පියෝ වත්පොහොසත්කම් ඇති අය නොවූවත් දුප්පත් නොවූහ. කෙටි කලක ඇසුරෙන් පසු දෙදෙනා විවාහ වූ අතර දෙපාර්ශවයේ දෙමව්පියෝ ඊට විරුද්ධ නොවූහ. එදා මෙදා තුර පවත්වන ලද චිත්ර ප්රදර්ශන වල දී මිගාරට සෙවනැල්ලක් සේ පසුපසින් සිට සහය දක්වන ලද්දේ තම බිරිඳ වූ ස්වර්ණා විසිනි.
පැරණි ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පයට අනුව ඉදිකරන ලද නිවසේ ඉස්තෝප්පුවට යාබදව පිහිටි කාමරය ඔහු සිතුවම් ඇඳීම සඳහා යොදා ගත්තේය. කාමරය තුළට වී සිතුවම් ඇඳීමේ දී ඔහුට කිසිවෙකුගෙන් බාධාවක් ඇති නොවීමට බිරිඳ වග බලා ගත්තාය. මිගාර සිතුවම් අඳින අවස්ථාවේ දී ඔහුගේ දරු දෙදෙනාට ද කාමරයට ඇතුල්වීමට ඈ ඉඩ නොදුන්නාය.
ස්වාධීන චිත්ර ශිල්පියෙකු ලෙස කටයුතු කිරීමෙන් පමණක් ප්රමාණවත් ආදායමක් නොලැබෙන හෙයින් රැකියාවක් කළ යුතු යැයි ඔහු තීරණය කළේය. පුවත්පත් කීපයක සිත්තරෙකු ලෙස සේවය කළ ඔහු රටේ ජනප්රිය ශිල්පියෙකු වූ හෙයින් විවිධ ආයතන ගණනාවක් ඔහුගේ සේවය ලබා ගැනීමට උත්සුක විය. අගනුවර පිහිටි කලාගාර කිහිපයක චිත්ර ප්රදර්ශන පැවැත්වූ හෙයින් කොල්ලුපිටිය හන්දිය ආසන්නයේ පිහිටි ආයතනයක ප්රධාන චිත්ර ශිල්පියා ලෙස ඔහුව පත් කර ගත්තේ ඔහුගේ ජනප්රියතාවය නිසාය. ඔහු අඳින ලද පොස්ටර්, වෙළඳ දැන්වීම් රට පුරා සෑම නගරයක ම දක්නට ලැබීම ඔහු ගැන ඔහුටම ආඩම්බරයක් ඇති විය. මිගාර වසර ගණනාවක් එම ආයතනයේ සේවය කළ අතර නිවසේ සියලු වැඩ කටයුතු හා දරු දෙන්නාගේ කටයුතු බිරිඳ නොපිරිහෙළා ඉටු කළාය.
මිගාර නොසිතු මොහොතක ස්වර්ණාගේ දෙපා අප්රාණික තත්ත්වයට පත් වූයේ ඇයට වැළඳුණු ස්නායු ආබාධයක් හේතුවෙනි. එම නිසා ඇයට රෝද පුටුවක ආධාරය පැතීමට සිදු විය. එහෙත් ඇය රෝද පුටුවේ සිටිය දී කළ හැකි වැඩ කටයුතු වලින් තම ස්වාමියාට සහය විය. තම ඇඳ අසළ ඇති දුරකථනයෙන් මිගාරට එන ඇමතුම් වලට පිළිතුරු දෙන්නේ ඇය වන අතර, එම ඇමතුම් මිගාරට නැවත මතක් කරන්නේ ද ඇය විසිනි.
කොල්ලුපිටිය මංසන්ධියේ විසල් ගොඩනැගිල්ලක ඉහළ මහලේ පිහිටි තම කාර්යාලයෙන් දහවල් කෑම විවේකයේ දී බැහැරව යන්නේ සිතුවම් ඇඳීමට අවශ්ය තීන්ත හා පින්සල් වැනි අත්යාවශ්ය දෙයක් මිල දී ගැනීමේ අපේක්ෂාවෙනි. අවුරුදු සමය ආරම්භ වී ඇති නිසා පදික වේදිකාව වෙළඳුන්ගෙන් මෙන්ම ජනයාගෙන් පිරී පැවතිණ. වෙළඳුන්ගේ මුවින් පිටවන ලාබයි... ලාබයි... ලාබයි... යන වදන් වලට රැවටෙන ජනයා එම ස්ථාන වල එක පොදියට එක් රොක් වෙති.
දිනපතා කාර්යාලයට යන මගෙහි ඉන්ධන පිරවුම් හල අසළ ඇති කඩපිලෙහි වැඩිහිටි කාන්තාවක් බිම ඇනතබා ගෙන සිටින්නීය. මෙම දර්ශනය මිගාරගේ නෙතට හුරු දසුනකි. ඇය දිනපතා එම ස්ථානයේ රැඳී සිටියේ කවුරු හෝ මුදලක් පරිත්යාග කරතියි යන අපේක්ෂාවෙනි. එහෙත් කිසි විටෙකත් අත පාමින් මුදලක් නොඉල්ලයි. මෙදින මිගාර දිවා විවේකයේ දී කාර්යාලයෙන් පිටත් වූයේ සිංහල අවුරුද්ද ආසන්න හෙයින් තම බිරිඳට ඇඳුමක් හෝ ගවුම් රෙද්දක් මිල දී ගැනීමේ අපේක්ෂාවෙනි. කාර්යාලයෙන් ගාලු පාරට ඇවිත් ධර්මපාල මාවත පසු කර ගාලු මුවදොර දෙසට ඇවිද ගියේ අසළ වූ රෙදි සාප්පුවක් වෙතය.
"කාන්තාවන්ට රෙදි ගන්නවා කියන්නේ මහ ලොකු යුද්ධයක්," මිගාරට සිතුණි.
ඔහු රෙදි සාප්පුවට ඇතුල් වූයේය. සාප්පුවේ සේවකයෙකු ගවුම් රෙදි ඔතන ලද රෝල් කීපයක් වීදුරු අල්මාරිය මත තැබුවේ කැමති මෝස්තරයක් තෝරා ගන්නා ලෙස අඟවමිනි. රෙදි රෝල් අතරින් රතුපාට ලොකු මල් මෝස්තරයක් ඇති ගවුම් රෙද්දක් තෝරා ගත්තේ බිරිඳ කැමති වේ යැයි සිතු නිසාවෙනි.
මිගාර තම කාර්යාල බෑගයේ දමා තිබූ පාර්සලය රෝද පුටුවේ වාඩිවී සිටි ස්වර්ණාගේ ඔඩොක්කුව වෙත තැබුවේ සිනාමුසු මුහුණින් යුතුවය.
"ගවුම් රෙද්ද ලස්සන ද?" මිගාර ඇසුවේය.
"රෙදි වර්ගය නම් හොඳයි, එත් රතු ලොකු මල් මෝස්තරයට මම කැමති නැහැ, මම කැමති පොඩි මල් ඇති සෞම්ය පාට වලටයි," බිරිඳ ගවුම් රෙද්ද අතගගා කීවාය.
"ඔයාට බැරි ද මේ ගවුම් රෙද්ද මාරු කර වෙන පාටක් ගේන්න?"
"බලමු," ස්වර්ණාගේ ප්රශ්නයට මිගාර වැනෙන උත්තරයක් දුන්නේය.
පසුදින දහවල් කෑම පැයේ දී ගවුම් රෙදි පාර්සලය අතට ගත් මිගාර "පීස් එකකින් කපාපු රෙද්දක් මාරු කරලා දෙයි ද? ගෑනුන්ට නං මේ වගේ වැඩ කරන්න ලේසියි," ඔහු තමාටම මුමුණා ගත්තේය.
"අනික කපාපු රෙද්දක් කාට ද විකුණන්නේ කඩකාරයාට යකා නගී ද දන්නේ නැහැ," දහසක් සිතුවිලි මැද දැඩි හිරු රශ්මියෙන් ද දැවෙමින් කල්පනා කරමින් මිගාර ඉදිරියට ගමන් කළේය.
ඉන්ධන පිරවුම්හල අසළ කොට බැම්මේ වාඩි වී සිටි වැඩිහිටි කාන්තාව මිගාර දුටුවේය. ඔහු ඇය ළඟ නතර විය. ඇය බයාදු බැල්මෙන් බලා සිටියාය.
මිගාර තම අතෙහි වූ පාර්සලය ඇගේ වෙව්ලන දෑත මත තබමින්, "අම්මේ ඕක චීත්ත රෙද්දක් අවුරුද්දට මගෙන් තෑග්ගක්..."
ඉමහත් සොම්නසින් පාර්සලය හැර බැලූ අච්චි අම්මා "අනේ පුතේ කවුද අපිට අලුත් රෙදි අරන් දෙන්නේ... පුතාට බුදු සරණයි!" කියමින් සතර දිසාවටම වඳින්න පටන් ගත්තාය.
මිගාරට හිතේ තිබුණ ලොකු බරක් නිදහස් වූවාක් මෙන් දැනුණි.
ඔහු ඉමහත් සතුටින් ස්වර්ණාට පොඩි මල් වැටුණු අළුත් චීත්ත රෙද්දක් මිල දී ගැනීමට නැවත රෙදි සාප්පුවට ඇතුළු විය.
ඩබ්ලිව්. ජේ. වීරසිරි ද සිල්වා
desilva.weerasiri@gmail.com
මේ නිර්මාණය ගැන ඔබේ අදහස් මෙහි සටහන් කරන්න. කෙළින් ම ලේඛකයාට ඊ-මේල් මගින් දැන්වීමට අවශ්ය නම් ඉහත ඊ-මේල් ලිපිනය භාවිතා කළ හැක.
No comments:
Post a Comment
සහෘද පාඨක ඔබේ ප්රතිචාර ඉතා අගය කරමු. ස්තුතියි.