ප්‍රේමයේ අතුරු කතාවක් - ෂර්මිලා බංදුනී දංවත්ත

"අද එනවද?" මම ඇමතුම ගත්තේ දෙගිඩියාවෙන්.

"එනවා. හැබැයි අට විතර වෙයි."

"කෑමට ඉන්නවා නේද?"

"බලමු."

"බලමු නෙවෙයි. ඔන්න මම කෑම හදනවා."

"එහෙනම් පොඩි දෙයක් හදන්න."

වෙලාව පහයි. මම ඉක්මනට පැන්ට්‍රියට ගියේ මොනවා හරි හදන්න හිතාගෙන.

"හදන්න පුළුවන් පොඩි දෙය මොකක්ද? චීස් දාලා චිකන් පැස්ටා හදනවා. එතකොට ඩෙසට්. කැරමල් පුඩිමක් හදනවා. අන්තිමට කළු කෝපි එකක්. එක කෝප්පයක් ඇති."

සෙනසුරාදා නිසා දවල් වෙනකම් නිදාගත්තා. මුළු සිරුරෙම තියෙන්නේ පියාසලන හැඟීමක්.

"පුඩිම හදලා තැම්බෙන්න තියලා පැස්ටා හදන්න කළමනා ලෑස්ති කරලා තියනවා. හතට විතර හදනවා. එතකොට උණුවෙන් කන්න පුළුවන්."

හතහමාර වෙනකොට ඔක්කොම වැඩ ඉවරයි. ඉක්මනින්ම බාත්රූම් එකට පැනගත්තේ නාගන්න. එයා කැමතිම ලා දම් පාට ගවුම හොයලා ඇඳ උඩින් තිබ්බා.

"එයා අද ඉන්න පුළුවන්," මගේ හිත කිව්වා.

"කාලෙකින් නැවතුණේ නැහැ. අදත් යයි," හිත පස්සට ඇද්දා.

බාත්රූම් එකෙන් එළියට එනකොට අටට පහයි. ඉක්මනට ඇඟ පිහදාගෙන ගවුම ඇඳගත්තා. එයා කැමති තෙත කොණ්ඩෙට. කෙස් අගින් පුංචි පිනි කැට වගේ දිය බිංදු බේරෙනවට. මම කොණ්ඩය නොපීරා කඩලා දැම්මා. පොඩියට මේකප් එකකුත් දාගත්තා. එයාම ගෙනත් දුන්න මිල අධික සෙන්ට් එකෙන් ඩිංගක් හලාගත්තා. දඩි බිඩියේ ඇඳ රෙද්දත් මාරු කළා.

ඇනෙක්ස් එකේ බැල්කනියට හොඳට අහස පේනවා. හඳ පලුවකුත් එක්ක තරු විසිරිලා.

"අද කෑම බැල්කනියේ ලෑස්ති කරනවා."

මම ඉටිපන්දම් රඳවනය අරගෙන ඉටිපන්දම් තුනක් පත්තු කරලා බැල්කනි මේසය උඩින් තිබ්බා.

එයා එනකොට අටහමාරයි. කාර් එකේ සද්දයට පහළට දුවලා ගිය මම දොර ඇරියා. එයා පඩිපෙළ ළඟදිම මාව තුරුල් කරගත්තා. ඒත් වෙනදා තරම් උණුසුමක් නැහැ වගේ දැනුණා.

මම හිටියේ කිරිල්ලියක් වගේ සතුටින්. එයා හිටියේ මම කියන හැම දෙයටම "හ්ම්" කියන බකමූණෙක් වගේ. මම කතාකරන අතර එයා කීප වරක්ම හොරෙන් ඔරලෝසුව දිහා බලනවත් මම දැක්කා.

"කන්නත් බැහැ වගේ," මම ඉක්මනට ටේබල් එක ලෑස්ති කරනකොට එයා කිව්වා.

"අනේ ඔයා කැමති නිසා මම කැරමල් පුඩින් හැදුවා," මම තොඳොල් වුණා.

"අද ඉඳලා යන්න," පුඩින් කන අතරේ මම කිව්වා.

"අද නම් බැරි වෙයි ප්‍රියා."

"ප්‍රියා... ප්‍රියා කියන්නේ එයා. මම දියා," මම නෝක්කාඩුවෙන් කිව්වා.

එයාගේ මූණ මැලවුණා.

"sorry," හෙමින් කිව්වා.

එතකොටමයි එයාගේ ෆෝන් එක රින්ග් වුණේ.

"ෂ්" කියපු එයා මගේ තොල් මත ඇඟිල්ල තියලා මාව නිහඬ කළා.

"ප්‍රියා, මම මේ මග. ඔයා තවම කෑම කෑවේ නැද්ද? ඉන්න. තව ටිකකින් මම ගෙදර."

"මට අමතක වුණා. අද අපේ අටවෙනි වෙඩින් ඇනිවසරි එක," එයා මගේ නලලට ඉක්මන් හාද්දක් දෙන ගමන් පඩිපෙළ බැස්සා.

මම බැල්කනිය මැද තනියම හිටගෙන හිටියා. මලානික ඉටිපන්දම් එළිය තවත් මලානික වෙලා පෙනුණා.

එයාගේ කාර් එක ගේට්ටුවෙන් පිටවෙලා යනවා නොපෙනෙන්න මම අහස දිහා බැලුවා. හඳ පලුව මං දිහා බලාගෙන ඉන්නවා. ඒ හඳෙන් ගිලිහුණු කඳුළු බිංදුවක් පහළ තණ පලස මත වැටෙනවා වගේ මම දැක්කා.

කළු කෝපි කෝප්පය මේසය උඩ නිවුණා.

- ෂර්මිලා බංදුනී දංවත්ත
sharmiladanwatte@gmail.com

මේ නිර්මාණය ගැන ඔබේ අදහස් මෙහි සටහන් කරන්න. කෙළින් ම ලේඛකයාට ඊ-මේල් මගින් දැන්වීමට අවශ්‍ය නම් ඉහත ඊ-මේල් ලිපිනය භාවිතා කළ හැක.