අසා වීණාවක හඬ
මුසපත් වූ රජ තෙමේ
අන කොට සිටියේය
තම සේවකයිනට
වහා රැගෙන එන ලෙස
එම හඬ තමා වෙත
සේවකයින් වහා ගොස්
වීණාවක් ගෙන විත් රජු වෙත
පිළිගන්වා කියා සිටියේ
මෙයයි රජතුමනි
වීනාව ඔබ ඉල්ලා සිටි
එම හඬ නිපදවන
කිමෙක්ද මේ
ගෙන එව ඒ හඬ මා වෙත
අණ කළේය රජු නැවත
හඬ නිකුත් වන්නේ රජතුමනි
වාදනය කල විට ය
යමෙක් දණ්ඩකින් වීණාව
කිම එයින් ඇති පල
වහා කඩා බිඳ දමව එය
කුඩා කැබලිවලට
පුළුස්සා එම කැබලිති
පාකොට හරිනු සුළඟේ
හෝ ගංගාවක එහි අළු
වීනාව නම් ලාමක ය
ඒ ලෙස වූ සියල්ල ලාමක ය
මේ කෙරෙහි ම මුළා වී
ජනයා බොහෝ සේ ප්‍රමාද වෙති,
සැබවින් ම ඒ සියල්ල,
හිස් බවින් ම යුක්ත වන්නේ ය.
(සංයුත්ත නිකාය)
- ලලිත් මල්ලවාරච්චි
lmallawa@gmail.com
මේ නිර්මාණය ගැන ඔබේ අදහස් මෙහි සටහන් කරන්න. කෙළින් ම ලේඛකයාට ඊ-මේල් මගින් දැන්වීමට අවශ්‍ය නම් ඉහත ඊ-මේල් ලිපිනය භාවිතා කළ හැක.
රජ කළ දේ අනුමත නොකරමී
ReplyDeleteසුතුර ද බුදුන් ගේ දෙසුමක් ද සැක කරමී
බුදුරජාණන් වහන්සේ මෙම උපමාව ගලපමින් වදාළේ, යම් මහණෙක්:
ReplyDelete• රූපය, වේදනාව, සංඥාව, සංස්කාර සහ විඤ්ඤාණය යන පංච උපාදානස්කන්ධය,
• ඒවා කොතෙක් දුරට පවතින්නේද කියා ගැඹුරින් විමසා බලන විට,
වීණාවේ ශබ්දය සෙවූ රජුට මෙන්, මේ කිසිදු ස්කන්ධයක් තුළ "මම", "මගේ" හෝ "මගේ ආත්මය" කියා ගත හැකි ස්ථිර කිසිවක් හමු නොවන බවයි🙏🏽