පව් සෝදා දුක් දියකර හරින
අරුම පුදුම පැන්හල කෙළවරක හිඳ
කරගැට අතරින් මැවූ
කඩල ගොටුවක් පාමින් සිටියි ඇය
පසුම්බිය ගිගිරි හඬ දෙත්දී
චණ්ඩියෙකු හඬවයි සළඹ
ඇඟිලි එහෙ මෙහේ දුවයි ඇගේ
සොයන්නට ශේෂ වූ
මාරු කාසි කිහිපය
හතට ඇරඹෙන හයට නිමවෙන
මැෂිමක අඬහැරය කැඳවයි හඬ නගා ඇයව
උයන්පල්ලකු නැතුව
ගිම් රැස් වැදී වියළෙයි
කැකුළු මල් දහවලට
අගුළු දා සිරකර දෙසවන පියනගයි ඈ
තබා කෙටි පියවර
හෙන්දිරික්කා මල් පුදින සැඳෑවක
සුභ නැකැත ලියන්නට
එළි බහින මලානික තාරකා එළි මැද
ඉර ගිලෙන අහසෙ
අපැහැදිලි සායම් වර්ණ
අඳී ඈ වත
සරාගී දේදුණු රටා
ඇණ හිටියි විදුලිය සැණෙකින්
පියවයි ගනුදෙනු එසැණින්
පසුම්බිය නංවන කිකිණි හඬ
දල්වයි ඇගේ මිලාන නෙත් යුග
කඩුල්ල පාමුල
නිදිබර මොල කැටි කිරි හිනා දැක
කඩා හැලුනා ඇගේ
බොර පාට දෑස් දිය කර
ප්‍රේමයේ නාමයෙන් ලියවුණු
මහා කවි, පැදි, ගී
අතෝරක් නැතිව...
- තේජා රාජපක්ෂ
thejarajapakse@yahoo.com
මේ නිර්මාණය ගැන ඔබේ අදහස් මෙහි සටහන් කරන්න. කෙළින් ම ලේඛකයාට ඊ-මේල් මගින් දැන්වීමට අවශ්‍ය නම් ඉහත ඊ-මේල් ලිපිනය භාවිතා කළ හැක.
No comments:
Post a Comment
සහෘද පාඨක ඔබේ ප්‍රතිචාර ඉතා අගය කරමු. ස්තුතියි.